dionvanmeel.nl

Columnist, tekstschrijver, taaldocent

Dingen

Dingen

“Dat programma weet je wel, met die misdaadverslaggever, hoe heet –ie nou! Die gast die altijd die vermommingen doet. Met z’n te strakke spijkerbroek en z’n loopje naar de camera als ie een misdaadsituatie aan ’t schetsen is. Eh..dinges… hoe heet –ie nou…” We zitten in de auto, m’n maatje en ik. Ik bestuurder, hijLees meer overDingen[…]

Gelukkig nieuw woord!

Gelukkig nieuw woord!

Zo. Er is weer een jaar voorbij waarin mooie woorden zijn gesproken, harde woorden zijn gevallen en – niet onbelangrijk – nieuwe woorden zijn ontstaan. Om deze nieuwe woorden niet te vergeten, helpt Van Dale altijd een handje. Aan het einde van ieder jaar kiest Van Dale samen met haar stemmers het woord van het jaar. De winnaar van 2016 werd ‘treitervlogger’. En dat betekent datLees meer overGelukkig nieuw woord![…]

Of nie!

Of nie!

Ik woonde nog geen week in Tilburg toen ik voor het eerst tegen de grenzen van mijn eigen dialect aanliep. Het was tijdens een kort gesprek met mijn eerste Tilburgse voetbaltrainer. Ik zei hem dat ik mijn nieuwe voetbalteam zo leuk vond. Hij reageerde met: “Of nie!” Een pijnlijke stilte viel, waarna ik alleen nog het woord “jawel” kon uitbrengen, niet wetende wat hij nu precies bedoelde. “Un grôote kwèèk opzètte ôk nog.” Zoiets mompelde hij terwijl hij wegliep. Het duurde lang voordat ik besefte dat “of nie!” een bevestiging was op dat wat ik net had gezegd. Een soort bevestiging zoals “ja, he?” Ik kon er maar niet aan wennen. Nog langer duurde het tot ik begreep dat het Tilburgse “Joa, zeetie” een reactie was op een sterk verhaal dat ik had verteld, daar waar ik eerst helemaal niet begreep waarom iemand dat zei; ik had helemaal geen “joa” gezegd.

Lees verder OverOf nie!