Uit de Duitse kast

Het is warm. Of dat door het weer komt of door zijn gedachten, weet Theo niet. Met gevouwen handen zit hij aan de eettafel. Hij voelt hoe het zweet zich verzamelt tussen zijn kronkelige vingers. Hoe zijn lange benen gespannen tegen het onderwerk van de tafel drukken, zijn haren plakkend tegen de druppels op zijn puisterige voorhoofd. Niemand ziet het, maar Theo weet het: dit is het moment waarop hij heeft gewacht. Het moment dat hij het moet zeggen. 

Lees het verhaal verder op onderdelat.nl!
Dit bericht is geplaatst in voetbal. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.